Oververhitting van gesmolten metaal is een veelvoorkomende procesafwijking in de gieterijproductie, en de gevaren ervan zijn verborgen en vertraagd. Vaak komt het pas aan het licht tijdens latere verwerkingsstappen, wat resulteert in verliezen die veel groter zijn dan gewone procesfluctuaties.
Oververhitting van de smelt verwijst naar het fenomeen waarbij de temperatuur van de smelt de normale bovengrens van de smelttemperatuur die is gespecificeerd voor deze legeringskwaliteit, overschrijdt en gedurende een bepaalde periode aanhoudt, wat resulteert in een verslechtering van de kwaliteit en daaropvolgende structurele eigenschappen van de smelt. Afhankelijk van de mate van oververhitting kan het in twee niveaus worden ingedeeld:
Algemene oververhitting:Wanneer de temperatuur van de smelt de bovengrens van het proces met 10-30 °C overschrijdt en minder dan 30 minuten aanhoudt, nemen de oxidatie en waterstofopname van de smelt toe, maar de verslechtering van de structuur is nog niet ernstig. Na behandeling kan het worden gedegradeerd voor gebruik;
Ernstige oververhitting:Als de smelttemperatuur de bovengrens van het proces met meer dan 30 °C overschrijdt, of als de oververhitting langer dan 1 uur aanhoudt, zal de smelt ernstig geoxideerd en verbrand zijn, zullen de elementen ernstig verdampen, en kan zelfs lokale oververhitting optreden. De structuur van de ingot zal onomkeerbaar grover worden.
Als de temperatuur de solidustemperatuur van de legering overschrijdt, waardoor de laagsmeltende fasen aan de korrelgrenzen smelten, wordt dit oververbranding genoemd, wat het ernstigste temperatuurongeval is, en de smelt verliest in feite zijn praktische waarde.
De schade van smelt oververhitting wordt niet alleen weerspiegeld in het gesmolten materiaal zelf, maar wordt ook overgedragen op de ingot en daaropvolgende verwerkte producten, wat kwaliteitsverlies veroorzaakt gedurende het hele proces.
Ten eerste is het metallurgische defectpercentage van ingots aanzienlijk toegenomen.Oververhitte smelt heeft een hoge waterstofinhoud en veel oxide-insluitsels, wat het defectpercentage van porositeit, losheid en slakinsluitsels in de gegoten ingot met 2-5 keer kan verhogen. In ernstige gevallen kan de gehele oven-ingot de niet-destructieve testen niet doorstaan en direct worden afgekeurd.
Ten tweede heeft de ingot een grove structuur en verminderde prestaties.Hoe groter de mate van oververhitting, hoe grover de korrels na stolling, en zelfs grove kolomvormige kristallen kunnen verschijnen, wat resulteert in een aanzienlijke afname van de plasticiteit en taaiheid van de ingot, en scheurvorming is waarschijnlijk tijdens extrusie en walsverwerking. Voor warmtebehandelde versterkte legeringen kan oververhitting ook leiden tot verhoogde segregatie van korrelgrenzen, wat resulteert in oververbranding van korrelgrenzen na oplossingbehandeling en mechanische eigenschappen die niet voldoen aan de standaardvereisten.
Ten derde verslechtert de kwaliteit van de daaropvolgende oppervlakteverwerking.De kleine oxide-insluitsels die door oververhitting worden gegenereerd, zullen zich na extrusie en walsen uitstrekken tot strookvormige defecten en verschijnen als oppervlaktestrepen, putjes en afbladdering na anodiseren en spuitbehandeling, waardoor de oppervlaktekwalificatiegraad van het product sterk wordt verminderd. Bovendien kan ernstig oververhitte smelt de corrosie van de bekleding verergeren, de levensduur van de smeltoven verkorten en de kosten voor apparatuuronderhoud verhogen.
Oververhitting van gesmolten metaal is een veelvoorkomende procesafwijking in de gieterijproductie, en de gevaren ervan zijn verborgen en vertraagd. Vaak komt het pas aan het licht tijdens latere verwerkingsstappen, wat resulteert in verliezen die veel groter zijn dan gewone procesfluctuaties.
Oververhitting van de smelt verwijst naar het fenomeen waarbij de temperatuur van de smelt de normale bovengrens van de smelttemperatuur die is gespecificeerd voor deze legeringskwaliteit, overschrijdt en gedurende een bepaalde periode aanhoudt, wat resulteert in een verslechtering van de kwaliteit en daaropvolgende structurele eigenschappen van de smelt. Afhankelijk van de mate van oververhitting kan het in twee niveaus worden ingedeeld:
Algemene oververhitting:Wanneer de temperatuur van de smelt de bovengrens van het proces met 10-30 °C overschrijdt en minder dan 30 minuten aanhoudt, nemen de oxidatie en waterstofopname van de smelt toe, maar de verslechtering van de structuur is nog niet ernstig. Na behandeling kan het worden gedegradeerd voor gebruik;
Ernstige oververhitting:Als de smelttemperatuur de bovengrens van het proces met meer dan 30 °C overschrijdt, of als de oververhitting langer dan 1 uur aanhoudt, zal de smelt ernstig geoxideerd en verbrand zijn, zullen de elementen ernstig verdampen, en kan zelfs lokale oververhitting optreden. De structuur van de ingot zal onomkeerbaar grover worden.
Als de temperatuur de solidustemperatuur van de legering overschrijdt, waardoor de laagsmeltende fasen aan de korrelgrenzen smelten, wordt dit oververbranding genoemd, wat het ernstigste temperatuurongeval is, en de smelt verliest in feite zijn praktische waarde.
De schade van smelt oververhitting wordt niet alleen weerspiegeld in het gesmolten materiaal zelf, maar wordt ook overgedragen op de ingot en daaropvolgende verwerkte producten, wat kwaliteitsverlies veroorzaakt gedurende het hele proces.
Ten eerste is het metallurgische defectpercentage van ingots aanzienlijk toegenomen.Oververhitte smelt heeft een hoge waterstofinhoud en veel oxide-insluitsels, wat het defectpercentage van porositeit, losheid en slakinsluitsels in de gegoten ingot met 2-5 keer kan verhogen. In ernstige gevallen kan de gehele oven-ingot de niet-destructieve testen niet doorstaan en direct worden afgekeurd.
Ten tweede heeft de ingot een grove structuur en verminderde prestaties.Hoe groter de mate van oververhitting, hoe grover de korrels na stolling, en zelfs grove kolomvormige kristallen kunnen verschijnen, wat resulteert in een aanzienlijke afname van de plasticiteit en taaiheid van de ingot, en scheurvorming is waarschijnlijk tijdens extrusie en walsverwerking. Voor warmtebehandelde versterkte legeringen kan oververhitting ook leiden tot verhoogde segregatie van korrelgrenzen, wat resulteert in oververbranding van korrelgrenzen na oplossingbehandeling en mechanische eigenschappen die niet voldoen aan de standaardvereisten.
Ten derde verslechtert de kwaliteit van de daaropvolgende oppervlakteverwerking.De kleine oxide-insluitsels die door oververhitting worden gegenereerd, zullen zich na extrusie en walsen uitstrekken tot strookvormige defecten en verschijnen als oppervlaktestrepen, putjes en afbladdering na anodiseren en spuitbehandeling, waardoor de oppervlaktekwalificatiegraad van het product sterk wordt verminderd. Bovendien kan ernstig oververhitte smelt de corrosie van de bekleding verergeren, de levensduur van de smeltoven verkorten en de kosten voor apparatuuronderhoud verhogen.